ต้องดูแลหัวใจกันได้แล้ว
หัวใจตัวเองนั่นแหละ
ถนุถนอมกันหน่อยนะ
เมื่อตอนกลางวัน (เมื่อวาน)
คุยกับพี่ชาย (แท้ๆ ) ทางตอระสับ
เขาก็ถามสาระทุกข์สุกๆ ดิบๆ
เป็นไงบ้าง
ไอ่เราก็ตอบ
เบื่อๆ เซงๆ ไปตามเรื่องตามราว
แต่ไม่บ่นมากนะ เด๋วทางโน้น กลุ้ม
เขาก็เลย ให้ข้อคิดมาตูมนึง
เลยอยากเล่าให้พี่ๆ
อาจจะได้ ลองเอาไปชั่งไว้ในใจดูบ้าง ไม่มากก็น้อยละว๊ะ
ดูแลหัวใจตัวเองด้วยนะ
ในที่นี้ หมายถึง ความรักที่ตัวเอง มีนั่นแหละ
ไม่ว่าจะเป็น พ่อ แม่ พี่(อย่างฉัน) เพื่อนฝูง และคนข้างๆ
.......
งานการที่รักนั
มันยังหาใหม่ได้
แต่คนรักของแก น่ะ
หากว่าหลุดหายไปจากชีวิตละก็
ยากนะ ที่จะหาใหม่
โดยเฉพาะ ครอบครัวน่ะ
ชีวิตนี้ แกจะหาครอบครัวที่ดีที่สุดแบบนี้ได้ที่ไหนอีก
ดูแลความรักที่มีต่อพวกเขาเอาไว้ให้ดีๆ
อย่าเอาตัวทั้งตัวไปทุ่มอยู่กับงานเพียงอย่างเดียว
ชีวิตยังมีอะไรที่ต้องไขว่คว้าอีกเยอะ
เก็บหัวใจกลับบ้านบ้างนะ
ฟังแล้ว น้ำตาปริ่มเบ้าตาเลย
คิดถึงแม่ว่ะ พี่
ขอบคุณ พี่ชายของเรา
ที่ทำให้คิดอะไรได้อีก
จะหาเวลากลับเชียงใหม่
ไปกอดพุงกลมๆ ของพ่อ
และกอดลำตัวเล็กๆ ของแม่
แน่นๆ
คิดถึงนะ
ช้อนชาสีน้ำเงิน
