โอกาสดีๆ ที่ได้รับ ต้องรีบคว้าไว้ 

บัตร Press ที่ได้มาห้อยคอนั้น คือ จุดเริ่มต้น

 


การได้เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของสนาม ท่ามกลางความแรงกดดัน และเสียงเชียร์ที่ดังกระหึ่ม 

เราได้เห็นทั้งหยาดเหงื่อ และความตั้งใจ ความมุ่งมั่น ของนักกีฬา 

ทั้งนักวอลเล่ย์สาวชาวไทยทุกคน

และต่างชาติ ทุกคนล้วนมีจุดมุ่งหมายเดียวกัน 

" ชัยชนะ"    

มันอยู่ที่ โอกาส ความอดทน และความมุ่งมั่นตั้งใจของใครจะมีมากกว่ากัน 

 

เย็นวันที่ไทยเราได้ชัยชนะมา คือความสุขของคนไทยทั้งประเทศ 

ทุกคนปลาบปลื้ม ยินดี และดีใจกันถ้วนทั่ว 

เราเองก็เป็นหนึ่งคน ที่กระโดดตัวลอย กรีดร้องด้วยความดีใจอยู่ข้างสนาม 

ก็มันเก็บอาการเอาไว้ต่อไปอีกไม่ได้  

ในฐานะคนไทย ย่อมดีใจไม่น้อยหน้ากัน 

โผเข้าตะกรองมือเหล่านักตบ ด้วยความชื่นมื่น 

มือนี้ที่คว้าชัยชนะให้ประเทศเรา 

 

 


 

 

และหลังจากปลาบปลื้มยินดีกับชัยชนะในครั้งนี้แล้ว 

ยังมี โอกาสเล็กๆ ให้หัวใจพองโตขึ้นอีก กับนักกีฬาต่างชาติ หลายๆ คน 

บล๊อกอันนี้ เลยขอพูดถึง นักวอลเล่ยห์บอล ต่างชาตินะคะ

(ของไทยมีหลายโมเม้นท์ ขอเขียนทีหลัง)  

 

วันแรกที่มีโอกาสได้ ชมข้างสนาม

ขอบอกเลยว่า หลง คิมูระ ซาโอริ no.3 ของญี่ปุ่น เป็นอย่างยิ่ง


ชอตที่ทำให้ ช๊อค ก็คือ เดินออกจากห้องน้ำด้านหลัง ซึ่งเป็นจังหวะที่พอเหมาะพอดีมาก 

ที่ทีมญี่ปุ่นกำลังเดินเข้าสนาม และช่วงเวลานั้นเอง

สายตาได้ประสานสัมพันธ์ลึกซึ้งเข้ากับเด็กผู้หญิงขาวสว่างคนนี้นี่เอง 

ด้วยรูปร่างที่สูงโปร่ง ขายาวเรียวสวย และใบหน้าจิ้มลิ้มน่ารักนั่น

เวลาเธอยิ้ม เรียกว่า คนมองละลายอยู่ข้างสนามได้เลย


ยิ่งตอนที่เธอกำลัง วอร์มอัพ  จังหวะวิ่งเหยาะๆ

ผมที่รวมเป็นหางม้า โยกซ้ายทีขวาที มีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูก


ส่องด้วยเลนส์ 70-200 ยังพอมองเห็นว่า รอยยิ้มน่ารักนั่น น่าหลงไหลเป็นที่สุด 

ทำให้ต้องยืนมองดูเธออย่างไม่วางตา   ได้เห็นความน่ารักในหลายๆ มุม 

ซาโอริ เธอยืนดูและยิ้มหัวเราะให้เจ้าช้างมาสคอต ที่กำลังเต้นและทำท่าวอร์มอัพเลียนแบบนักกีฬาญี่ปุ่น 

โอย น่ารักจริงๆ แอบอิจฉา เจ้าช้าง ที่ได้อยู่ใกล้มากกว่า 2 เมตร 

จึงได้ออกหมาย ไลน์ไปหาตากล้องสุดเลิฟว่า จัด เบอร์ 3 มาให้หน่อย เอาอย่างหนัก!!! 

และเฝ้ามองดูตลอดเกม ที่เธอฟาดฟันกับเกาหลี เอาแต่ส่งเสียงเชียร์ ซาโอริ

ไม่ว่าจะเสิร์ฟ จะตบ จะรับลูก ทุกท่วงท่า เธอน่ารักไปซะหมด

  

ตายแล้ว ถอนตัวไม่ขึ้นซะแล้วสิ

มาดูสายตามุ่งมั่นของเธอ


(รูปนี้ ส่องเองกะมือเลย แต่ใช้กล้อง monkeygig)


จากช่วงเวลานั้นไม่นานนัก ก็ได้เห็นลีลา อันสุดยอดของ มิยู นากาโอกะ No.1 นักตบมือซ้าย


ที่ลงมาตบชิงคะแนนไปได้อย่างท่วมท้น

จนนักตบสาวชาวไทยของเรา มีเป๋กันไปช่วงนึงเช่นกัน

(แต่ด้วยการแก้เกมของโค้ชอ๊อต ที่ทำให้ทีมไทย ชิงเกมจากญี่ปุ่นได้ถึงสองครั้ง น่านับถือใจโค้ชอ๊อตเป็นบ้า)

ชอบสไตล์การขึ้นตบ มีพลัง และยากที่จะรับลูก

บางครั้งเห็นความโค้งของลูกที่มันอ้อมบลอกของฝ่ายตรงข้าม อู๊ว มันสุดยอดจริงๆ

นากาโอกะ สาวเท่ห์ ที่มีสาวๆ ข้างสนามตะโกนเรียกชื่อ

ความฟินไม่ใช่ของเราหรอก แต่เป็น เด็กๆ ข้างสนาม

เพราะนากาโอกะ หันมายิ้มให้แฟนๆ ครั้งแล้วครั้งเล่า ที่ถูกเรียก

โบกไม้โบกมือ เซอร์วิชแฟน จนละลายกองไปกับพื้น

อีกช๊อต ที่แสดงความน่ารักของเธอ คือ

ช่วงที่แฟนคลับต่างพากันส่งเสียงกรี๊ดเชียร์เมื่อเธอกำลังโค้งรับเหรียญ

พอเงยหน้าขึ้นมา เธอหันหลังมาหาแฟน  โค้งคำนับพร้อมยิ้มแล้วพูดว่า Thank You

แฟนๆ ต่างละลายหงายเงิบกันไปหมด

นี่คือความน่ารัก ทำให้เราเองก็อดยิ้มไปด้วยไม่ได้เลย

 

ต่อจากนาทีชื่นชมสาวเท่ห์

สายตาก็ไปหยุดอยู่ที่ เด็กผมสั้นคนนึง

อัยยะ เด็กน้อยน่ารักนี่มันใครกันนะ  กดดูในอินเตอร์เน็ตทำไมมีแต่คนชื่นชม

จึงได้คอยจับสายตาไปยังการเซต ของมือเซตตัวเก่งของทีมญี่ปุ่น


มิยาชิตะ ฮารูกะ ... No.6 ถ้ามีโอกาสได้เสิร์ชรูปของฮารูกะละก็

จะพบรูปภาพหลายๆ รูป ที่เธอทุ่มเทวิ่งรับลูกในทุกท่วงท่า


ไม่ว่าจะเป็น ทะยานสู่ป้ายโฆษณาข้างสนาม ตัวปลิวไปยังโต๊ะกรรมการ หร