สมัยก่อน วีรกรรม วีรเวรมันเยอะ

จะพูดจะเล่าทีนึง

มันยาวววว

อ่านกันไหวมั๊ยล่ะ

อิอิ

...พักกลางวัน...
ช้อนนั่งกินข้าว
เพื่อนซื้อน้ำของมันมาแล้วเดินไปซื้อข้าว
ช้อนกินอิ่ม
เพื่อนเดินกลับมา
อ่าว "เหลือแต่น้ำแข็ง"
เพื่อนหันมา
ช้อนส่ายหน้า

"ku ม่ะรู้เรื่อง"

"ยาดมส้มโอมือ"

เพื่อนๆ พากันดมยาดม
รวมทั้งช้อนด้วย
มียาดมกันทุกคนเลย
.....
แล้ววันนึง
ยาดมนู๋มันเริ่มไม่มีกลิ่น
เลยเอาของเพื่อนมาเปลี่ยน
พอดีเหลือบเห็นยางลบ แหม พอดีเลย
ยัดก้อนยางลบกลมๆ ใส่ลงไป
เพื่อนน่ารัก
นั่งดมยางลบ
เป็นเดือนเลย หุหุ

ครูชอบเขียนสั่งการบ้านเย๊อะเยอะเลย
....
วันนั้น เวรทำความสะอาด
นู๋เป็นเด็กดี
เห็นเพื่อนถูพื้น
เลยหนีไปเบิกช้อก
ขากลับ
อุ๊ยตาย พื้นลื่น
กล่องหล่น ช้อกเปียก
ไม่กล้าเอาไปเปลี่ยน

.....
ถึงเวลา
ครูจะสั่งการบ้าน
เขียนไม่ได้
ช้อกเปียก
สบายไปเกือบเดือน

ฝรั่งและพริกกะเกลือ
..................
เพื่อนชอบ
ช้อนก็ชอบ
เพื่อนมีฝรั่ง
ช้อนมีพริกกะเกลือ
เพื่อนจิ้ม
ช้อนจิ้ม
พริกกะเกลือหมด
เหลือพริกก๋วยเตี๋ยว
เลยหยิบมา
แล้วใส่ชามพริกกะเกลือ
เพื่อนจิ้ม
ช้อนไม่จิ้ม
เพื่อนสำลัก
ช้อนฮา

ไส้อ่อนกะสุกี้

........
MK อร่อย
กินกันบ่อย ที่ MK
ช้อนชอบไส้อ่อน
เพื่อนก็ชอบไส้อ่อน
เลยสั่งไส้อ่อน
แย่งกันกินไส้อ่อน

ตอนนั้นดัดฟันอยู่เลย
เพื่อนกินไส้อ่อน
ช้อนก็กินไส้อ่อน
แต่เอ๊ะ เคี้ยวไม่ได้
ติดเหล็กดัด
เลยคายไส้อ่อน
เพื่อนมาเห็นไส้อ่อน
"อิ่มแล้วเหรอ"
"อือ"
"ku กินนะ"
"อือ"
เพื่อนคีบไส้อ่อน
ช้อนนั่งมอง
เพื่อนเคี้ยวไส้อ่อน
ช้อนฮา (ในใจ)

จนบัดนี้
มันก็ยังไม่รู้
ว่ากินไส้อ่อน
ที่ตรู เคี้ยวไปแล้ว
ว๊ะ ฮะ ฮะ

ถั่วคั่ว

.....
เพื่อนซื้อถั่วคั่ว
ช้อนก็ซื้อถั่วคั่ว
เก็บไว้กินแก้ง่วง
ครูสอน
เพื่อนกิน
ช้อนกิน
เพื่อนเคี้ยว
ช้อนเคี้ยว
อ๊ะ
ครูเห็น
ช้อนก็เห็น
ครูเดินมา
ริบถั่วเพื่อน
เพื่อนโดนด่า
ช้อนไม่โดน
เพราะถั่วช้อน
อยู่ในโต๊ะเพื่อน
และโดนริบไปพร้อมของเพื่อนแล้ว
อิอิ

เรื่องก็นานนม

แต่อ่านกี่ที ก็ขำๆ แบบคิดถึง

จะออกอีกเล่ม

จะเอาเรื่องนี้ไปเขียนไว้ท้ายเล่มด้วย

ชื่อตอน เลวเล็กๆ ดีม๊ะ

ฮา ฮา ฮา

ช้อนชาจอมซน

edit @ 2006/09/05 16:52:39

เครียดจังวันนี้

เจออะไรเซงๆ แต่เช้า

เปล่าหรอก มันไม่ใช่ความผิดใครเลย

เป็นความผิดพลาด ของช้อนชาฯ เอง

ความผิดพลาด ที่ช้อนเองก็ไม่ได้อยากให้เกิด

ใครมันจะอยากพลาดกันล่ะ

แต่พอมันมีการเปลี่ยนแปลง

มันก็ต้องแก้ไข ลุกลามไปเรื่อยๆ

ก็เข้าใจคนอื่นนะ

เพราะมันกระทบกันหมด

แต่ช้อนก็ไม่ได้อยากให้มันเกิดขึ้นเลย

เห็นใจทุกคน

มันน่าเบื่อนะ ที่ต้องมานั่งแก้ๆ ไม่จบไม่สิ้น

ตอนนี้ก็เลยมานั่ง เซื่องๆ เซงๆ

ไม่มีอารมณ์สนุกใดๆ กับใครได้เลย

กินข้าว ก็ไม่อร่อย

.

ปรากฎว่า ตะกี้ ดันโทรหาแม่ซะนี่

ต่อมน้ำตาแตกในทันใด

คิดถึงแม่จัง

ถามแม่ว่า "หมูต้มเค็ม" ที่แม่เคยทำให้กิน

ทำยังไง

แม่ก็ตอบราวๆ ครึ่งชั่วโมงได้

แม่ตอบวนๆ วนอยู่กับ กะทะ นั่นแหละ

เพราะแม่ กำลังกิน เห็นบอกว่า "กินแกงเขียวหวานไก่" อยู่

เลยตอบได้ไม่ถนัดนัก

ฟังแม่ไป

น้ำตาไหลไป

แม่จ๋า แล้วนู๋จะไปทำหมูต้มเค็ม ของแม่ ให้แม่กินนะ

วันนี้วันที่ 4 แล้ว

แม่ยังจำได้

"วันที่ 8 วันเกิดหนูแล้วนะ"

น้ำตานองเลย

แม่จำได้

"ไปเลี้ยงเพื่อนมั๊ย"

"ไม่เลี้ยงอะ ไม่เลี้ยงใครแล้ว จะเลี้ยงแม่"

แล้วก็โฮ เลย

แม่ได้ยินเสียงอิชั้น โฮ

"อย่าร้องไห้"

ห้ามไปก็เท่านั้นอะแม่

มันร้องมานานแว้ววววว

ก่อนวางสาย แม่บอกว่า

"แม่จะคอย กินหมูต้มเค็ม"

โอยยยยย น้ำตาไหล again ฮือๆ

แม่จ๋า

คิดถึงอะ

รักแม่นะ

ช้อนชาฯ ผู้เซื่องซึม

ช่วงนี้งานบันเทิง เริงใจ น้อยๆ ยังไงไม่รุ

แต่ก็ยังมีงานมึนๆ ที่ต้อง ทำต่อไป

วันนี้ ทราบข่าวเศร้าแต่เช้า

คุณแม่น้องสาวที่ออฟฟิศ เสียชีวิตค่ะ

ก็จะการไปตามระเบียบ

แจ้งฝ่ายบุคคลให้เรียบร้อย

ก่อนหน้านี้ ก็รับหน้าที่แบบนี้ไปทีนึง

เนื่องจากคุณแม่ของน้องโปรแกรมเมอร์อีกคน ก็เพิ่งเสียไป

สงสารจัง

เรากลัวการพลัดพรากแบบนี้ที่สุด

เศร้าอะ

เฮ้อ....

เช้านี้ก็เลยเงียบๆ อึ้งๆ กันไป

พอสายๆ ก็เริ่มภาระกิจประจำวัน

มะรุมมะตุ้ม รุมเทส

โทรศัพท์ก็ใช้เทสตลอดเวลา

โปรแกรมก็ต้องเทส

มือถือใช้เทส

โทรศัพท์ออฟฟิศก็เทส

ปากก็เทส

มือก็เทส

โอ๊ววว เทส

นี่แค่ตอนเช้านะ

วันที่ 1 ของเดือน เป็นวันศุกร์นี่ มันยุ่งจริงๆ เว้ย

อีกแค่ 7 วันแล้วนี่นา

อิอิ

เกี่ยวไรกะงานหว่า บ้ารึเปล่า

เคยเบื่ออาหารเที่ยงกันมั๊ย

เบื่อ!!

ในที่นี้หมายถึง

เบื่อที่จะต้องเลือก ว่า "จะกินอะไรดี"

เดินหลายรอบ หลายร้าน

ก็ยังเลือกไม่ได้

ออกจะหลายใจ

อันนี้ก็ไม่อยาก อันนั้นก็ไม่อยาก

ทั้งๆ ที่ ร้านรวงเต็มไปหมด

บางร้านไม่เคยแวะด้วยซ้ำไป

ดีนะ เริ่มรู้สึกเบื่ออาหาร

หลังจากที่ กินมาตลอด 20 กว่าปี

ฮ่าฮ่าฮ่า

แต่จะเบื่อไปได้อีกนานแค่ไหนน๊อ

อ่อ

ผอมลงหน่อยนึงแระละ

หลังจาก ขึ้นเขียงผ่าไปเมื่อศุกร์ก่อนโน้น

2 อาทิตย์ผ่านไป

กินยังลำบากอยู่

เพราะ เศษอาหารมันชอบลงไปในรู

อ่อ ลืมบอกไป

ผ่าฟันตุ๊ด น่ะ

มันเลยมีรูในปาก

เวลากินอะไร แล้ว เศษนั่นนี่ ชอบลงไปอุดอยู่ในรู

เบื๊อเบื่อ

ต้องมาแยง มาแคะ

บ้วนน้ำ ก็ไม่ออก

รำคาญสุดๆ

และที่สำคัญ มันยังปวดอยู่นี่ดิ

เฮ้อ

คนพูดมากๆ แบบอิชั้น

พูดอะไรได้ไม่มาก ก็อึดอัดเป็นธรรมดาน่ะนะ

ครั้น จะให้เดินไปเดินมา ก็ไม่ไหว

เดี๋ยวจะกลายเป็นอู้งาน ...เอาเข้าไป

นั่งอยู่เฉยๆ ก็ ก้นใหญ่ กรรมของข้อย

ชักจะบ่นไปเรื่อยแล้วแฮะ ...

เอาเป็นว่า บ่นไปวันๆ ละกัน

ปล. เริ่มต้นเดือนกันยาปีนี้

ขอให้มีแต่เรื่องดีๆ สำหรับทุกคนนะจ๊ะ